Babyfoons

In mijn lagereschooltijd in de jaren '70 had Rinke K. een Graetz Melodia buizenradio op zijn slaapkamer staan. Op de FM band van die radio was rond de 101 MHz altijd een zeer sterke draaggolf te ontvangen. Wij wisten eerst niet wat voor signaal dat was, maar na enige tijd merkten we dat héééél zachtjes het geluid van Hilversum 2 te horen was. Meteen beseften we dat de draaggolf afkomstig moest zijn van de wekkerradio die op de slaapkamer van zijn ouders stond. De wekkerradio stond afgestemd op zender Markelo op de 91,4 MHz.

Al snel hadden we door dat alle radio's zo'n signaal uitzonden. Op de zendende radio kon je tegen de afstemcondensator tikken, en dat hoorde je dan terug op de ontvangende radio. We hebben geprobeerd om met een draadje een gevoelig punt op de print te zoeken, en dat draadje als een soort antenne te laten werken maar het signaal kwam nooit veel verder dan de tuin.


<Schema>

In die tijd speurden wij vaak de FM band af, op zoek naar geheime zenders. Tussen deze piratenzenders hoorde je (vooral 's avonds) ook babyfoonzendertjes, met op de achtergrond het zachte, rustgevende getik van een wekker. Dat was natuurlijk erg spannend. Waar zou die babyfoon ergens zitten? Daar staat dan een echte mini FM radiozender! Dat wilden wij natuurlijk ook, om zo met elkaar te kunnen praten en muziek te draaien via de radio.
 


 

In 1976 zag ik zo'n babyfoonzendertje voor het eerst. Wij hadden een bruiloft en overnachtten in hotel De Paasberg in Ede. De kamers in dat hotel hadden geen TV maar wel een bed-radio. Mijn neef had toen een FM babyfoon bij zich, en vroeg mij: „Stem eens af op Hilversum 3 op 96.2 MHz”. Toen ik dat deed hoorde ik geen muziek, maar het signaal van die babyfoon. Die babyfoons kon je gewoon in de winkel kopen! Het was een klein printje wat werkte op een 9 Volt batterijtje. Ik heb mijn neef gevraagd er een voor mij te kopen. De eerste heb ik verprutst omdat ik S39 gebruikt had, maar het volgende exemplaar werkte als een tierelier.